|
Kim Hannes zette al twee keer een stap opzij, maar wordt toch weer Belgisch kampioene 'Verslaafd aan sport'
'Ik heb nooit veel anders gekend dan werken en squashen. Dus blijf ik dat doen', zegt Kim Hannes.
Kim Hannes werd in Herentals voor de tiende keer Belgisch kampioene squash. De Zandhovense was te sterk voor Annabel Rommedenne. Verbazend, want Hannes zette na hartklachten en een meniscusoperatie met verwikkelingen al eens een stap opzij.
'Ik heb twee keer geluk gehad,' zegt Hannes.
Toen ze een eerste keer verdween, klaagde Hannes over hartklachten.
'Mijn hartspier bleek ontstoken en de genezing nam nogal wat tijd in beslag,' kijkt Hannes terug. 'Even nadat ik vorig jaar in mei aan het EK deelnam, blesseerde ik me dan thuis aan de knie. Het leek allemaal niet zo erg, maar aanhoudende pijn maakte een meniscusblessure duidelijk.'
'Ik moest worden geopereerd, maar het was een ingreep met verwikkelingen. Als ik het chronologisch overloop, geschiedde er een wonder', vertelt Hannes.
'Op 30 mei speelde ik mijn laatste wedstrijd, meteen nadien volgde een meniscusoperatie en vervolgens was ik zes maanden op de sukkel. Op 9 december was ik terug. Dankzij wat geluk en veel motivatie. Ik ben verslaafd aan bewegen en aan squash. Dat heeft me gered.'
Dochter Kim Hannes wordt er dit jaar 32, maar blijft op diverse fronten actief.
'Ik haakte een eerste keer af toen dochter Fiene op komst was, kwam terug en voelde direct dat het weer zou gaan,' vertelt ze. 'Vandaag is dat niet anders. Hoewel ik het veel drukker heb en af en toe al eens gestresseerd rondloop. Ik werk bij de federatie en als organisator van kampioenschappen en ingooien is het voortdurend aanpassen. Bovendien werd mijn job in de federatie nog uitgebreid.'
'Vermits ik nu samen met Ronny Vlassaks in Brussel training geef aan de beste Belgische jongeren, moet de eigen voorbereiding snel gebeuren, steeds tussendoor. Mijn werk is er dus niet lichter op geworden. Vermits wij een dochter van vijf hebben en mijn man, die voetbalt bij Ranst, besloot om er nog een jaartje bij te doen, blijft het huishoudelijk werk hetzelfde.'
'Ik heb echter nooit veel anders gekend dan werken en squashen. Dus blijf ik dat doen. Misschien heeft die drang me wel geholpen bij die revalidatie,' kijkt Hannes nog eens terug. 'Na die meniscusoperatie kwamen er dan die verwikkelingen nog eens bovenop.'
Trombose 'Bovendien liep ik een trombose in de kuit op. Ik moest een vracht pillen en bloedverdunners slikken en heb me een ganse zomer zot gezweet omdat ik steunkousen moest dragen. Mijn drang om te bewegen en te sporten bleef echter. In die periode heb ik de nieuwe rage zumba ontdekt, eens een balletje geslagen en intussen zes wedstrijden gespeeld. Telkens kon ik winnen.'
'Dat gaf me een extra stimulans. Bij overbelasting steekt de pijn in de kuit nog wel eens op. Ik kan dus niet meer zonder kinesist. Een massage van de kuit is geen pretje zijn, ik kom bij Peter Vervoort en Yves Janssens telkens weer bevrijd buiten.'
In het Belgisch kampioenschap presteerde Kim Hannes weer bijzonder sterk. Na twee winstsets werd ze een keer teruggewezen door Rommedenne. In de vierde set herwon ze het vertrouwen en werd ze dus kampioene. Haar tiende nationale titel.
'Ik blijf ambitieus,' zegt ze. 'Maar na alle pech die me overviel, weet ik dat sporten minstens zo belangrijk is als winnen.'
Foto: André Verhoeven
Add this page to your favorite Social Bookmarking websites
|